09352949765

درمان اضطراب جدایی کودکان (والدین بخوانند)

یکی از مشکلات والدین در مهدکودک ها و مدارس، اضطراب جدایی کودکان از پدر و مادر می باشد. در این بخش به نکاتی کلیدی جهت از بین بردن این اضطراب اشاره میکنیم.

چگونه کودکان را از خود جدا کنیم؟

چگونه کودکان را از خود جدا کنیم؟

۱- برای آنکه فرزندتان به هنگام جدایی از شما احساس امنیت نماید بهتر است اعتماد و مهارت مناسب در برخوردهای اجتماعی را به او آموزش دهید. دوست­یابی و بازی با دوستان در خردسالی ضمن این­که روابط اجتماعی کودک را گسترش می­دهد زمینه­های مناسب برای کاهش وابستگی او به والدین را فراهم می­کند. پس شایسته است در مواقع مقتضی والدین در فراهم آوردن زمینه­های لازم برای ایجاد و تقویت این روابط توسط فرزندان خردسال خوداقدام نمایند.

۲-زمانی را به او اختصاص دهید: برای پرورش احساس استقلال و اعتماد به نفس در فرزندتان با ابزار دوستی و توجه از او بخواهید اتفاقات روزمره را برایتان بازگو کند و در این حین توجه شما فقط مختصّ به او باشد..

۳-در مورد جدایی با او صحبت کنید: اگر بنا به ضرورتی موقتاً مدتی قصد جدایی از فرزندتان را دارید با او صحبت کنید و به او در مورد جدایی توضیح دهید گفتگو در این زمینه باعث توجیه و قبول منطقی مسائل از جانب وی می­گردد و مسئله جدایی را راحت­تر می­پذیرد. شما با این کار به فرزندتان فرصت خواهید داد تا خودش را با شرایط منطبق کرده و همچنین زمینه­ای برای شما فراهم می­شود تا در کنار آمدن کودک با احساساتش و سازگاری با موقعیت پیش­آمده یاور او باشید.

۴-هرگز فرزندتان را بدون اطلاع ترک نکنید: زیرا به اعتماد او نسبت به خودتان صدمه می­زنید او به تدریج از غیبت­های مکرر شما متعجب خواهد شد و برای آن به دنبال دلایلی غیرواقعی در ذهن خود خواهد گشت.

۵-جدایی را یک امر عادی تلقی کنید: این امر موجب می شود که فرزندتان احساساتش را کنترل کند. اضطراب شما در هنگام جدایی به او نیز منتقل خواهد شد. امکان دارد که بسیاری از ترس­های کودکان با گذشت زمان از بین برود ولی قدرت آن­ها برای از کار انداختن فعالیت­های عادی کودک به حدی است که عملکرد کنونی وی را تحت تأثیر قرار می­دهد.
۶-به ترس­های کودکان بیش از حد واکنش نشان ندهید: همان طور که نادیده گرفتن ترس­ها منطقی نیست واکنش بیش از حد نیز عوارض نامطلوبی به دنبال خواهد داشت.
همواره به یاد داشته باشید که یک پاسخ منطقی به کودک می­توانید از پیشرفت اضطراب او جلوگیری کند: با کاهش اضطراب­های بی مورد انگیزه­ی فعالیت و تصمیم­گیری را در کودکان تقویت کنیم.

۷-اتفاقات روزمره را برای او پیشگویی کنید: توصیف آن­چه که در غیاب شما برایش اتفاق خواهد افتاد احساس امنیت بیشتری به او خواهد بخشید.

 ۸-او را هم در جریان وقایع روزمره خود قرار دهید: توصیف فعالیت­های شخصی شما کمکی برای او در داشتن تصویری از شما خواهد بود.
۹-جدایی را برای او به نمایش درآورید: تعدادی از کودکان اگر با استفاده از اسباب بازی¬هایشان و از طریق انواع بازی­ها جدایی برایشان به تصویر کشیده شود به تدریج در مواجهه با انواع جدایی­ها احساس آرامش بیشتری می­کنند.
فراموش نکنید که قبل از ترک فرزندتان به او خداحافظی کنید.

۱۰- برگشت به مدرسه نقشی حیاتی در فرآیند درمان دارد. برای این کودکان مدرسه را به خانه نمی‌آوریم، بهتر است آن‌ها با موضوع ترس خود روبرو شوند، مدرسه رفتن مرتب، اغلب باعث کاهش و بهبود علائم این کودکان می‌گردد نیاز است و ثابت را برای کمک و حمایت کودک جهت رفتن به مدرسه فراهم کنند.

۱۱-در موارد بسیار شدید لازم است به‌طور تدریجی و در زمان‌های کوتاه‌تر کودک جدایی از والدین را تجربه کند.

 ۱۲-برای تلاش‌های موفقیت‌آمیز کودک پاداش و جایزه در نظر گرفته شود.
۱۳- در صورتی که کودک از رفتن به مدرسه یا مهد کودک امتناع کند و در منزل بماند نباید محیط منزل پر از سرگرمی و استراحت و تفریح باشد و به اصطلاح شرایط منزل به گونه‌ای نباشد که به کودک زیاد خوش بگذرد چون همین مشکل نرفتن کودک را به مدرسه تقویت می‌کند.

تا کنون ۲ نظر ثبت شده است. شما نیز نظرات و گفتگوهای این مطلب را بخوانید

مشترك خبرنامه ما شويد و ما مطالب مفيد را براي شما ارسال خواهيم كرد :

دیدگاهها و نظرات کاربران عزیز

  1. مهکام نوشته است:

    از وقت گذاشتن شما برای آموزش دیگران متشکرم امیدوارم موفق باشید.

    [پاسخ]

  2. علی باقری نوشته است:

    باسلام. دخترم دوسالشه یک فرزند داریم هردوکارمندیم عجیب اضطرلب جدایی داره لطفآ اگه راهکاری دارید بفرمایید.ضمنا براش پرستار گرفتیم

    [پاسخ]

سوال یا نظری دارید؟ بنویسید و ارسال کنید.